زمانی بود که ما کتابها را ورق می زدیم و امروز با نوردیدن (یا اسکرولکردن) صفحات وب وارد دنیای دیگری شدهایم.
در هفتاد و چهارمین شماره رشد آموزش هنر، محمدرضا دوستمحمدی توضیح می دهد که بخش مهمی از زندگی یک هنرمند به این سمت هدایت میگردد که مشاهدهگری کنند و با مطالعه دیداری و تحلیل آثار دیگران بتواند چراغی برای مسیر خویش ایجاد نماید.
ولی اسکرولکردن و جستوجو در فضای مجازی، حاشیههای خودش را هم دارد.
دوستمحمدی توضیح میدهد که در مقطعی از فعالیتِ کاریاش تصمیم میگیرد برای حل این مسئله رویکردی هدفمند داشته باشد. وارد فضای برخط نمیشود مگر دقیقاً بداند دنبال چه هست.
خوانش این تجربه به خوانندگان فهیم ما کمک خواهد کرد تا مراقب باشند تا در فضای مجازی غرق نشوند، بلکه چون شناگری قهار از آن عبور نمایند.