آموزش فنی، حرفهای و مهارتی در نظام آموزشی ما از جایگاه ویژهای برخوردار است. بهویژه در سالهای اخیر در اسناد بالادستی در سطح سیاستگذاری و قانونگذاری، توجه بیشتری را نسبت به آموزشهای فنیوحرفهای شاهد هستیم.
در راستای اجرای برنامههای توسعه جمهوری اسلامی ایران و با توجه به سیاستهای کلان و اسناد بالادستی، بهمنظور گسترش شایستگی حرفهای، ارتقای جایگاه آموزش و تربیتفنی، حرفهای و مهارتی، کاهش فاصله سطح شایستگی نیروی کار کشور با سطح استاندارد جهانی، هماهنگی در سیاستگذاری کلان، مدیریت برنامهریزی آموزشهای فنی، حرفهای و مهارتی و تربیت نیروی کار شایسته، قانون نظام جامع آموزش و تربیت فنی، حرفهای و مهارتی، و به دنبال آن، آییننامههای اجرایی این قانون برای تحقق اهداف مورد نظر در سال 1396 به تصویب رسید.
قانون آموزش و تربیت فنی، حرفهای و مهارتی و آییننامههای اجرایی آن، امکانات قانونی مهمی را برای تنظیم، سامانبخشی و ارتقای جایگاه این آموزشها فراهم کرده است. همچنین با تصویب قانون برنامه هفتم پیشرفت کشور، شرایط ویژهای برای آموزشهای فنیوحرفهای به وجود آمده است که از جمله آنها میتوان به توسعه آموزشهای فنیوحرفهای در دوره دوم متوسطه و اعطای اختیاراتی به هنرستانهای فنی، حرفهای و مهارتی اشاره کرد.
اکنون این سؤال مطرح است که: چگونه میتوان با اسناد بالادستی موجود وضع آموزش فنیوحرفهای را در هنرستانها بهبود بخشید؟ یکی از ایدههایی که میتوان به آن پرداخت، تدوین اسناد میانی و واسطهای برای آموزشهای فنیوحرفهای در آموزشوپرورش است؛ و بهطور خاص وضع مقرراتی که ویژه هنرستانها باشد. در حال حاضر هنرستانها از آییننامه اجرایی مدارس، مصوب شورای عالی آموزشوپرورش، در اداره امور مربوط به خود استفاده میکنند.
نگاه عمومی به اداره مدارس در دورههای متفاوت تحصیلی، امکان پرداختن به اقتضائات اداره هنرستانها را تقلیل میدهد. از این رو با فرض اینکه قرار است برای اداره هنرستانها، آییننامهای خاص تدوین و به تصویب برسد، مؤلفههای مربوط به مفاد این آییننامه بهطور خلاصه و در ادامه پیشنهاد شدهاند.
به نظر شما مؤلفههای پیشنهادی جامع و مانع هستند؟ آیا میتوان به آنها مؤلفههای دیگری افزود و یا از آنها کاست؟ لطفاً نظر خود را با ما در میان بگذارید.
- مخاطبان گرامی؛ برای مشاهده متن کامل این مطلب به فایل PDF پایین همین صفحه مراجعه فرمایید.