نقش مدرسه و اصول مادری و پدری

اول ماه مهر، آغاز سال تحصیلی و بهار تعلیم و تربیت در کشور عزیزمان است. با شروع سال تحصیلی، شور، نشاط و امید بار دیگر در جامعه جریان می‌یابد و روحی تازه در فضای اجتماعی دمیده می‌شود. شور و حال دوران دانش‌آموزی و اشتیاق به یادگیری زمینه‌ساز نشاط و پویایی است. فضای علمی و ارتقای تحصیلی بستر مناسبی برای آمادگی در کسب دانش و فراگیری نقش‌های شغلی آینده فراهم می‌سازد و بدین ترتیب امید را در دل دانش‌آموزان و اولیا زنده می‌کند.

اما گاهی این سؤال در ذهن ما ایجاد می‌شود که چرا این امید همیشه به رسیدن به هدف یا موفقیت منجر نمی‌شود و هدف‌های آموزشی و تربیتی امیدبخش محقق نمی‌شوند؟ برای پاسخ‌دادن به این پرسش، ابتدا باید به‌روشنی نقش‌های مدرسه، مادر و پدر را در فرایند تربیت و آموزش فرزندان مشخص کنیم و ببینیم آیا نهاد خانه و مدرسه نقش‌ خود را در طول دوره تربیتی و تحصیلی کودک به‌درستی ایفا می‌کنند؟ زیرا در این صورت است که توقع داریم فردی متعادل، مسئول، مهربان، همدل، متدین و شهروندی مطلوب تربیت شود

در این یادداشت به‌طور خلاصه به این نقش‌ها و اصول اشاره می‌کنیم:

• مادر بیشتر نقش عاطفی را در خانواده بر عهده دارد. در واقع مادر با ابراز محبت، آرامش و امنیت روانی کودک را تأمین می‌کند و به مدیریت احساسات و هیجانات او در خانواده کمک می‌کند. مادران برای فرزندان الگوی صبر، بخشش، آرامش و فداکاری هستند و در رشد عواطف انسانی و تربیت عاطفی آن‌ها سهم بسیاری دارند.

• پدرها نقش حمایتی و انضباطی را در خانواده بر عهده دارند؛ بنابراین الگوی تعهد، وظیفه‌شناسی، هویت اجتماعی و حامی مالی، روانی و اجتماعی هستند که استقلال فردی را به کودک می‌آموزند.

• مدرسه‌ها پلی بین خانه و جامعه هستند؛ یعنی در امتداد نقش‌های مادر و پدر قرار دارند و این نقش‌ها را در محیط بزرگ‌تری بازآفرینی می‌کنند و کودک را برای نقش‌آفرینی در جامعه آماده می‌کنند. هماهنگی خانواده و مدرسه فرزندان را از محبت، عاطفه، نظم و مسئولیت‌پذیری بهره‌مند می‌کند. در واقع، هماهنگی علمی و منطقی باعث می‌شود کودکی با هویت و با مسئولیت تربیت شود و شخصیتی متعادل شکل گیرد

• در سال تحصیلی جدید که کشور عزیزمان در وضعیت خاصی از تجاوز رژیم صهیونیستی و امریکای استعمارگر قرارگرفته و تعدادی از کودکان و دانش‌آموزان و معلمانمان به شهادت رسیده‌اند، ضمن گرامیداشت یاد و خاطره این شهدا و همه شهدای دفاع مقدس، باید با هوشیاری بتوانیم ضمن مدیریت این شرایط از نقش محور رسالت‌های آموزشی و تربیتی خود غافل نشویم.