شمشیر نفاق که فرق عدالت را شکافت، رشته شادی را هم برید. ایرانیان بهار را دیگرگونه آغاز کرده‌اند؛ با دلی که با شهادت مولا و مقتدا و امام، آنچنان محزون گشته است که شادی را در آن فرصت خودنمایی نیست. درونی که با طوفان «تهدمت والله ارکان الهدی، قتل ابن عم المصطفی، قتل علی المرتضی» به‌هم ریخته است، به بیرون، اگر بهار هم باشد، بی‌رغبت است.

سپاس خدایی را که برتر است به قدرت و نزدیک است از جهت عطا و نعمت. بخشنده غنیمت فزون از حاجت، و زداینده هر بلا و نکبت. او را سپاس گویم که بخشش‌هایش از روی مهربانی است و نعمت‌های او فراگیر و همگانی (نهج البلاغه، خطبه ۸۳).